دومین صنعت ارزآور کشور زیر تیغ ناترازی انرژی؛ سود فولادسازان در خطر

به گزارش پایگاه خبری تجارت، معدن و فولاد، افزایش کم‌سابقه هزینه حامل‌های انرژی، معادلات مالی صنعت فولاد را به‌طور بنیادین تغییر داده است. بررسی عملکرد دوماهه نخست سال ۱۴۰۵ شرکت‌های فولادی نشان می‌دهد که اگرچه درآمد حاصل از فروش به تدریج در حال احیا است، اما رشد شدید هزینه‌های برق و گاز در کنار تداوم محدودیت‌های تامین انرژی، حاشیه سود دومین صنعت ارزآور کشور را با تهدیدی جدی روبه‌رو کرده است. تحلیل دقیق گزارش‌های عملکرد ماهانه حاکی از آن است که بازگشت درآمدها لزوماً به معنای بهبود سودآوری نیست؛ چراکه هم‌زمان با رشد فروش، هزینه‌های تولید با شتاب بیشتری در حال افزایش است و این موضوع به‌ویژه در بخش حامل‌های انرژی به‌وضوح قابل مشاهده است.

مقایسه هزینه‌های انرژی شرکت‌های گروه آهن و فولاد در دو ماهه نخست سال ۱۴۰۵ نسبت به مدت مشابه سال گذشته، نشان‌دهنده یک روند فراگیر و نگران‌کننده است. در این بازه زمانی، شرکت کگهر با رشد ۲۴۳ درصدی، فسبزوار با ۱۷۵ درصد، فخاس با ۱۴۹ درصد، ارفع با ۱۰۰ درصد، کویر با ۹۶ درصد، فولاد با ۸۰ درصد، فجهان با ۷۶ درصد، سیسکو با ۷۴ درصد، کگل با ۴۹ درصد، کچاد با ۴۶ درصد، کاوه با ۴۴ درصد و ذوب با ۳۳ درصد افزایش هزینه انرژی را ثبت کرده‌اند. از منظر مبلغی نیز تفاوت‌های قابل توجهی میان شرکت‌ها دیده می‌شود؛ به‌طوری که فولاد مبارکه با ثبت حدود ۹ هزار و ۸۳۰ میلیارد تومان، بیشترین هزینه انرژی را داشته است. پس از آن، فولاد خوزستان با ۴ هزار و ۴۴۵ میلیارد تومان، فولاد کاوه جنوب کیش با یک هزار و ۷۸۶ میلیارد تومان، جهان فولاد سیرجان با یک هزار و ۶۶۶ میلیارد تومان و ذوب‌آهن اصفهان با یک هزار و ۵۹۹ میلیارد تومان در رتبه‌های بعدی قرار دارند. این ارقام نشان می‌دهد که هزینه‌های انرژی سهم قابل توجهی از بهای تمام‌شده تولید را به خود اختصاص داده و هرگونه نوسان در این بخش، مستقیماً سودآوری شرکت‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

نکته قابل تأمل در این میان آن است که صنعت فولاد، علی‌رغم جایگاه استراتژیک خود، نخستین صنعتی است که در زمان وقوع ناترازی برق یا گاز، با محدودیت، قطع یا سهمیه‌بندی انرژی روبه‌رو می‌شود؛ این در حالی است که این صنعت پس از پتروشیمی، دومین صنعت ارزآور کشور محسوب شده و نقشی کلیدی در صادرات غیرنفتی، اشتغال‌زایی و تأمین ارز ایفا می‌کند. تداوم این محدودیت‌ها علاوه بر کاهش حجم تولید، موجب افزایش هزینه‌های سربار، کاهش بهره‌وری عملیاتی و در نهایت افت حاشیه سود شرکت‌های فولادی خواهد شد.

در بررسی داده‌ها، تنها تعداد محدودی از شرکت‌ها کاهش هزینه انرژی را گزارش کرده‌اند؛ از جمله هرمز با کاهش ۵ درصدی، فولاد خوزستان با ۷۴ درصد، فغدیر با ۸۲ درصد و فصبا با ۸۵ درصد. با این حال، این کاهش را نمی‌توان به‌عنوان دستاوردی در زمینه بهره‌وری تلقی کرد، زیرا در اغلب موارد ناشی از افت حجم تولید بوده است. در مورد فولاد مبارکه و فولاد خوزستان نیز باید اشاره کرد که این دو شرکت در جریان «جنگ رمضان» هدف حملات قرار گرفته و بخشی از ظرفیت تولید خود را از دست دادند. توقف یا کاهش فعالیت خطوط تولید در این دو شرکت، به‌طور اجباری منجر به کاهش مصرف حامل‌های انرژی و در نتیجه ثبت هزینه کمتر در عملکرد دو ماهه نسبت به سال گذشته شده است.

در نهایت، جمع‌بندی آمارهای اندیشکده فولاد و

ذخیره‌سازی انرژی طولانی‌مدت زیرزمینی: تبدیل معادن و حفره‌ها به انبار انرژی

کارخانه احیای مستقیم دویسبورگ شرکت thyssenkrupp ممکن است در ابتدا بدون هیدروژن فعالیت کند

بودجه ۲۰۲۷ اندونسی، معدن‌کاران و سازندگان خودروهای برقی را به برندگان اصلی تبدیل می‌کند