به گزارش Sustainability Magazine، کربن‌زدایی از صنعت هوانوردی نیازمند تغییرات ساختاری، سرمایه‌گذاری بین‌صنعتی و حمایت‌های سیاستی برای اجرای راهکارهای مقیاس‌پذیر است. در رویداد Sustainability LIVE @ CWNYC در ماه گذشته، فیونا مسنت (Fiona Messent)، مدیر ارشد پایداری (CSO) در شرکت Qantas، استراتژی‌های عملیاتی و تجاری این شرکت را برای مدیریت انتشار گازهای گلخانه‌ای و همزمان حفظ اتصال مسیرهای طولانی تشریح کرد. فیونا مسنت در این باره اظهار داشت: «وقتی به پایداری فکر می‌کنیم، این موضوع ما را بیش از پیش مصمم می‌کند تا اطمینان حاصل کنیم که می‌توانیم فرآیند کربن‌زدایی را محقق سازیم.» او با تاکید بر جایگاه این شرکت به عنوان یک ایرلاین مسیر طولانی، افزود: «ما باید بر گزینه‌های در دسترس، از جمله سوخت پایدار هوانوردی (SAF)، نوسازی ناوگان و بررسی عملیات خود متمرکز باشیم. آیا می‌توانیم فرصت‌های اقتصاد چرخشی بیشتری ایجاد کنیم؟ آیا در حال بهره‌وری کامل هستیم؟ اما در عین حال، باید در جوامع و زیبایی‌های طبیعی استرالیا نیز سرمایه‌گذاری کنیم.»
در راستای کاهش مصرف سوخت فسیلی و افزایش بهره‌وری انرژی، شرکت Qantas از تنظیم مسیر پرواز در لحظه و ابزارهای دیجیتال استفاده می‌کند. فیونا مسنت توضیح داد: «ما به شدت بر بهره‌وری عملیاتی متمرکز هستیم و حدود ۱۰ سال پیش یک سیستم برنامه‌ریزی پرواز به نام Constellation توسعه دادیم که به خلبانان ما اجازه می‌دهد کارآمدترین مسیرها را بر اساس شرایط آب و هوا، ترافیک محلی و سایر عوامل پرواز کنند. ما مدتی است که کارآمدترین مسیرها را پرواز می‌کنیم و این امر برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای در هر جا که ممکن باشد، بسیار مهم است.» فراتر از برنامه‌ریزی مسیر، این شرکت تغییرات فنی و هوش مصنوعی را در عملیات نگهداری برای افزایش بهره‌وری در پرواز به کار گرفته است. او ادامه داد: «مهندسان ما اخیراً اپلیکیشنی مبتنی بر هوش مصنوعی توسعه داده‌اند که امکان نگهداری پیش‌بینانه را فراهم می‌کند تا بتوانیم در زنجیره تامین خود بسیار کارآمدتر عمل کنیم و از استفاده بهینه از شبکه اطمینان حاصل نماییم. همچنین، زمانی که هواپیماها نیاز به رنگ‌آمیزی مجدد دارند، از رنگ‌های سبک‌تر استفاده می‌کنیم. این کار تأثیر بسزایی بر کاهش انتشار ناشی از مصرف سوخت دارد، زیرا هواپیما در هر سکتور پروازی نسبت به قبل سوخت کمتری مصرف می‌کند. ما حدود ۴۰ ابتکار عمل را در سراسر گروه در دست اجرا داریم، اما تمرکز اصلی ما بر سوخت پایدار هوانوردی (SAF) است، زیرا به عنوان یک ایرلاین مسیر طولانی، این سوخت بزرگترین اهرم ما برای کربن‌زدایی خواهد بود.»
بخش جهانی هوانوردی بر تولید سوخت‌های جت پایدارتر و کم‌انتشار متمرکز است. اگرچه هزینه‌ها همچنان بالاست، اما این صنعت به حمایت عمومی نیز نیاز دارد. فیونا مسنت گفت: «این مسیر دشوار بوده و تا حدی غیرمنتظره نیست، زیرا ما در حال راه‌اندازی یک صنعت کاملاً جدید هستیم. یک ایرلاین نمی‌تواند این کار را به تنهایی انجام دهد؛ تامین‌کنندگان سوخت نیز به تنهایی قادر به این کار نیستند و ما به دولت نیز به عنوان بخشی از این فرآیند نیاز داریم.» شرکت Qantas به همراه شریک خود، شرکت Airbus، یک صندوق ۴۰۰ میلیون دلاری استرالیا (معادل ۲۷۸ میلیون دلار آمریکا) ایجاد کرده است که در استارتاپ‌های فناوری، پروژه‌ها و خوراک‌های اولیه (feedstocks) سرمایه‌گذاری می‌کند تا نه تنها سرعت توسعه SAF، بلکه مقرون‌به‌صرفه بودن و مقیاس آن را تغییر دهد. این سرمایه‌گذاری‌ها عمدتاً در استرالیا، اما همچنین در ایالات متحده و آسیا انجام شده است. تمرکز اصلی بر فناوری‌های نسل بعدی است؛ از جمله سرمایه‌گذاری در پروژه‌ای در ایالت ویکتوریا که از پسماند جنگلداری استفاده کرده و آن را به SAF تبدیل می‌کند. به دلیل منابع انرژی تجدیدپذیر استرالیای جنوبی، این پروژه با قیمت بسیار رقابتی عرضه خواهد شد. همچنین، یک استارتاپ بسیار اولیه در ایالت کوئینزلند به نام Wildfire Energy مورد سرمایه‌گذاری قرار گرفته است. این شرکت استرالیایی فناوری گازification را برای تبدیل زباله‌های غیرقابل بازیافت محل دفن به منابع ارزشمند توسعه داده است. این فرآیند SYNGAS و زیست‌سوخت‌های پایدار با کربن منفی مانند هیدروژن، بیومتانول و SAF تولید می‌کند. Wildfire Energy در حال تولید بیومتانول و SAF از زباله در کارخانه Bulwer Island در کوئینزلند است و هدف آن تولید تا ۳۰۰ میلیون لیتر SAF در سال تا پایان دهه جاری است.
تولیدکنندگان سوخت اغلب سوخت‌های تجدیدپذیر جایگزینی را در اولویت قرار می‌دهند که تحت مقررات فعلی بازدهی بالاتری دارند. فیونا مسنت توضیح داد: «SAF گران‌ترین سوخت برای تولید است. مشوق‌های سیاستی مهم هستند تا اطمینان حاصل شود که مشوق‌ها برای ورود SAF به تامین وجود دارند، زیرا در غیر این صورت، همانطور که در حال حاضر می‌بینیم، دیزل تجدیدپذیر بسیار بیشتری برای ورود به چرخه مشوق خواهد داشت. ما واقعاً باید بر این تمرکز کنیم که چگونه نه تنها مقیاس را افزایش دهیم، زیرا واضح است که در حال حاضر به اندازه کافی وجود ندارد، بلکه مهم‌تر از آن، چگونه بخش مقرون‌به‌صرفه بودن را وارد کرده و قیمت را در طول زمان کاهش دهیم. زیرا ایرلاین‌ها به تنهایی قادر به جذب قیمت‌هایی که در حال حاضر در بازار با بحران خاورمیانه می‌بینیم، نخواهند بود.» برای کمک به تقسیم هزینه سوخت‌های جایگزین، شرکت Qantas یک اتحادیه صنعتی برای توزیع گواهی‌های زیست‌محیطی تشکیل داد. این ابتکار که ابتدا با ۱۵ سازمان استرالیایی راه‌اندازی شد، اکنون به سطح بین‌المللی گسترش یافته و به Qantas Global SAF Coalition تغییر نام داده است که شامل شرکای آمریکایی نیز می‌شود. سازمان‌های مشارکت‌کننده در ازای کاهش تأیید شده انتشار Scope 3، در حق سبز (green premium) مشارکت می‌کنند. در نهایت، شرکت Qantas با تمرکز بر حفظ اکوسیستم‌های مرجانی، با بنیاد Great Barrier Reef Foundation (تأسیس ۱۹۹۹) نیز همکاری دارد. این سازمان غیرانتفاعی استرالیایی از تکنیک‌هایی مانند مرجان‌های مقاوم به حرارت و Coral IVF برای بهبود کیفیت آب استفاده می‌کند و با مالکان سنتی برای مقابله با تغییرات اقلیمی و حفظ حیات دریایی در سراسر جهان مشارکت دارد.