به گزارش Mining Technology، همایش Gastech 2026 در بانکوک، تایلند، دهها هزار متخصص حوزه انرژی از بیش از ۱۵۰ کشور را گرد هم آورد تا درباره برخی از بزرگترین چالشها و راهحلهای شکلدهنده به صنعت گفتوگو کنند. در این رویداد، با کارشناسانی از سراسر زنجیره ارزش صنعت گفتوگو شد تا دیدگاههای آنان درباره محورهای کلیدی امسال، از جمله ژئوپلیتیک و امنیت انرژی، نقش گاز بهعنوان سوخت گذار و فراتر از آن، گشودن بازارهای سوختهای آینده و چگونگی تحول عملیات فراساحلی با هوش مصنوعی، منعکس شود. این اپیزود شامل دیدگاههای Russ Ford، رئیس راهحلهای پروژه و اتوماسیون شرکت Honeywell Technologies؛ Nick Shorten، مدیر عملیات پروژههای شرکت Wood؛ John Mtanios، رئیس منطقهای آسیا-اقیانوسیه شرکت Wood؛ Divyanshu Shrivastava، مدیر محصول جهانی شرکت Armstrong Fluid Technology Industrial؛ Matthew Richardson، متخصص انتقال گاز شرکت Trelleborg Marine & Infrastructure؛ و Kris Vedat، مدیرعامل شرکت SmartSea است.
در محور ژئوپلیتیک و امنیت انرژی، یکی از نخهای اصلی کنفرانس این بود که گسست ژئوپلیتیک چگونه بازارهای انرژی را بازآرایی میکند و نوسانات عرضه را به سناریوی پایه تبدیل کرده است. جنگها و درگیریهای اخیر و اختلال ناشی از آنها در مسیرهای تجارت انرژی، امنیت انرژی را به اولویت نخست دولتها تبدیل کرده است. John Mtanios معتقد است فشار ژئوپلیتیک در جایی موفق شده که سیاستگذاری اغلب در آن ناکام میماند: «این موضوع امنیت انرژی را برای هر کشور و هر شرکت در این منطقه شخصی کرده است.» او تأکید میکند که در پی این تحول، تمرکز بر نوع پروژههایی که سرمایهگذاری میشوند تغییر کرده و در منطقه آسیا-اقیانوسیه، گاز نقش استراتژیک تازهای یافته است؛ بهگونهای که «سرمایه به سمت پروژههایی حرکت میکند که قابلفینانس باشند و در شرایط نوسان عملکرد خود را حفظ کنند.» در حالی که گاز معمولاً بهعنوان سوخت گذار معرفی میشود، رهبران صنعت در Gastech استدلال کردند که ممکن است نقش آن صرفاً یک پل موقت نباشد. رشد بازار گاز طبیعی مایع (LNG)، با وجود ورود نیروهای رقیب که بهطور بحثبرانگیزی پاکتر تلقی میشوند، همچنان قوی است. Nick Shorten میگوید: «فکر میکنم گاز باقی میماند، تمام… برای مدت بسیار طولانی سطحی از وابستگی به گاز وجود خواهد داشت.» نیازهای عملیاتی صنعت و حملونقل، این بخش را به برنامهریزی برای نقش بلندمدتتر گاز در سبد انرژی واداشته است. در بخش سوخت دریایی، رشد گاز طبیعی مایع یک مزیت زیرساختی دارد: داراییهای ساختهشده برای گاز طبیعی مایع میتوانند بهطور بالقوه از فناوریهای نوظهوری مانند گاز طبیعی مایع زیستی پشتیبانی کنند و به مالکان اطمینان بیشتری برای بازده بلندمدت بدهند. Matthew Richardson انتظار دارد ناوگان مجهز به سوخت گاز طبیعی مایع به رشد خود ادامه دهد، زیرا در مقایسه با سایر سوختها که زنجیره تأمین و زیرساختهای کمتوانتر و کمتر تثبیتشدهای دارند، «ریسک بسیار کمتری» وجود دارد.
اگر هیدروکربنها قرار است در نظام انرژی باقی بمانند، بحث به کاهش انتشار آنها معطوف میشود؛ اما پرسش کلیدی این است که هزینه این اقدام را چه کسی باید بپردازد. مصاحبهشوندگان بارها به این ایده بازگشتند که تحمیل بار مالی بر یک گروه خاص، مقاومت ایجاد میکند و اقدام را کند میسازد. Divyanshu Shrivastava تأکید میکند که «بار مالی باید متناسب با سهم هر یک از بازیگران از ظرفیت مالی خود تقسیم شود». Kris Vedat نیز میگوید «ما همه باید هزینه را بهتناسب تقسیم کنیم»، اما یادآور میشود که مهمترین مسئله این است که هر طرف مسئولیتپذیر باشد و با یکدیگر همکاری کند. خواستها برای کربنزدایی زنجیره تأمین گاز، با تقویت اهداف انتشاری کشورها، تنها قویتر خواهد شد. Shrivastava در این زمینه میگوید کربنزدایی تنها به معنای ساخت فناوریهای نو و پاکتر نیست، بلکه شامل بازسازی، ارتقای بهرهوری و بهبود عملکرد در سایتهای موجود نیز میشود؛ جایی که کاهش انتشار ممکن است ارزانتر و سریعتر محقق شود. او میافزاید: «وقتی از کربنزدایی صحبت میکنیم، همه به فکر نصب چیزی جدید در میدان هستند… من میگویم ۷۰ درصد کربنزدایی از تأسیسات موجود خواهد آمد، جایی که تجهیزات نصبشده ناکارآمد هستند.» اگر نظام انرژی با سرعت تغییر کند، ارزش زیرساخت نیز فزاینده به انعطافپذیری بستگی خواهد داشت؛ یعنی آیا داراییهای گازی امروز میتوانند با مولکولها، الزامات و مقررات جدید تحول یابند. Shrivastava میگوید: «تمرکز اصلی باید بر… انطباقپذیری آن زیرساخت باشد.»
هیدروژن، آمونیاک، متانول و سایر سوختهای آینده در طول Gastech 2026 بارها مورد تأکید قرار گرفتند، اما سخنرانان درباره دشواری تبدیل جاهطلبی به پروژههای قابلفینانس و مقیاسپذیر صریح بودند. حتی با وجود سیگنالهای تقاضا، بسیاری از طرحها هنوز به تصمیم نهایی سرمایهگذاری نمیرسند. هزینه همچنان مانع اصلی است؛ Nick Shorten تأیید میکند: «در بسیاری موارد، موانع مالی… و اطمینان از بازده متعادل سرمایهگذاری وجود دارد… ما در بسیاری پروژههای سوخت جایگزین مشارکت داریم، اما آنها از مرحله تصمیم نهایی سرمایهگذاری عبور نمیکنند و این موضوع را آزاردهنده میدانیم.» در بخش دریایی، اقتصاد تنها محدودیت نیست. Matthew Richardson میگوید چالشهای فنی شامل مهارتها، آمادگی بنادر و فیزیک انتقال سوخت میتوانند برای استفاده از آمونیاک و هیدروژن در حملونقل دریایی تعیینکننده باشند. در همین حال، هوش مصنوعی غالبترین موضوع فناوری در کنفرانس بود و بهعنوان ابزاری برای بهینهسازی سامانهها و کاهش هزینه در سراسر زنجیره ارزش هر فناوری انرژی معرفی شد. Russ Ford میگوید بسیاری از پروژههای سوخت جایگزین در «آزمون اقتصادی» رد میشوند و ارزش هوش مصنوعی در این است که توسعهدهندگان بتوانند از همان ابتدا به آن بپردازند: «چگونه هزینه ترازشده تولید هیدروژن را به حداقل برسانم؟ چگونه هزینه هر تن کربن جذبشده را بررسی کنم؟ سامانه چگونه در حال کار است و چگونه میتوانم کاهشها را ایجاد کنم؟» کارشناسان همچنین گفتند هوش مصنوعی به دلیل دورافتادگی، محدودیت نیروی کار و لجستیک پیچیده محیط فراساحلی، در عملیات فراساحلی ارزش ویژهای دارد. Ford میگوید هوش مصنوعی تاکنون ارزش اثباتشدهای برای «کارآمدتر کردن عملیات… و گردآوری دادههای بیشتر برای تصمیمگیریهای یکپارچهتر در سراسر کل زنجیره ارزش» داشته است. Kris Vedat نیز میافزاید هوش مصنوعی میتواند به پردازش لجستیک منحصربهفرد غیرخطی و متغیر عملیات فراساحلی کمک کند و توانایی خود را در بهینهسازی توزیع محموله و مسیریابی نشان داده است.
حتی با وجود موارد کاربردی اثباتشده، کارشناسان معتقدند پذیرش همچنان به همان دیوار میخورد: سازمانها در پیوند دادن هوش مصنوعی با نتایج قابلاندازهگیری دچار مشکل هستند و دادهها همچنان در سامانهها و ذینفعان مختلف پراکنده باقی مانده است. Russ Ford بزرگترین گلوگاه را ناهماهنگی در تعریف ارزش میداند: «بسیاری از شرکتها بر نتایج کسبوکاری برای مشتریان متمرکز نیستند» و خواستار بازگشت به اصول اولیه میشود؛ همانجا که بازده سرمایهگذاری از طریق «نت پیشبینانه»، «ارتقای مهارت اپراتور» یا «شناسایی فرصتهای مصرف انرژی کمتر» ایجاد میشود. پاسخ Kris Vedat بنیادیتر است: «هماهنگسازی و همکاری بر روی دادهها»، زیرا بخش زیادی از اطلاعات همچنان در جزایر دادهای… درون سازمانها و درون شرکای کل زنجیره تأمین باقی میماند. او استدلال میکند بدون استانداردسازی و یکپارچهسازی، استقرار هوش مصنوعی «بسیار دشوارتر از آنچه باید باشد» خواهد شد. این اپیزود بخشی از پادکست هفتگی Energy Technology است که هر سهشنبه ساعت ۷ صبح به وقت شرقی آمریکا (۱۲ ظهر به وقت بریتانیا) منتشر میشود و جدیدترین و مهمترین تحولات حوزههای برق، نفت و گاز و معدن را از نیروگاهها و خطوط لوله تا معادن روباز پوشش میدهد. این پادکست با بهرهگیری از دادهها و تحلیلهای شرکت مادر Mining Technology یعنی GlobalData، سرشار از بینشهای صنعتی درباره موضوعات تعیینکننده صنعت و فناوریهای لبهای است که عملیات و بهرهوری را متحول میکنند و در Spotify، Apple Podcasts، Amazon و سایر پلتفرمهای پادکست در دسترس قرار دارد؛ شنوندگان میتوانند برای دریافت اطلاعرسانی درباره اپیزودهای جدید مشترک شوند و برای بهروزرسانیهای سریع روزانه صنعت، خبرنامهها را دنبال کنند.