به گزارش پایگاه خبری فولاد ایران، شرکت بازیافت تجهیزات الکترونیکی Paladin Environetech اعلام کرده است که بازیافت تجهیزات الکترونیکی مستعمل، توربین‌های بادی و سایر تجهیزات صنعتی می‌تواند در کوتاه‌مدت به عنوان یک منبع استراتژیک برای تأمین عناصر خاکی کمیاب در آمریکا عمل کند. این راهکار در حالی مطرح می‌شود که این کشور برای توسعه معادن جدید و ایجاد ظرفیت فرآوری داخلی تلاش می‌کند. وابستگی شدید تولیدکنندگان آمریکایی به منابع خارجی، به‌ویژه در زمینه عناصر خاکی کمیاب سنگین که در آهنرباهای دائمی با عملکرد بالا (حیاتی برای فناوری‌های سبز و انرژی تجدیدپذیر) کاربرد دارند، اهمیت رویکرد بازیابی مواد و اقتصاد چرخشی را دوچندان کرده است.
بر اساس این گزارش، Paladin در حال حاضر سالانه حدود ۴۰ تن مواد بازیافتی تولید می‌کند، اما اخیراً بیش از ۵ میلیون دلار برای افزایش ظرفیت تولید به ۱۵۰ تن در سال از طریق فعالیت در سه شیفت کاری سرمایه‌گذاری کرده است. انتظار می‌رود تأسیسات توسعه‌یافته این شرکت تا ابتدای سه‌ماهه سوم سال آینده میلادی به بهره‌برداری برسد. Paladin هم‌اکنون دارای شش مرکز در آمریکا و دو مرکز در اروپا (واقع در هلند و ایرلند) است و برای راه‌اندازی فعالیت در کره جنوبی نیز برنامه‌ریزی کرده است. همچنین، این شرکت قصد دارد فناوری بازیابی عناصر خاکی کمیاب خود را در اروپا و کره جنوبی توسعه دهد تا گامی مؤثر در جهت افزایش بهره‌وری منابع و کاهش نیاز به استخراج اولیه بردارد.
آژانس بین‌المللی انرژی (IEA) پیش‌تر اعلام کرده بود که برای پاسخ‌گویی به رشد تقاضای ناشی از گذار به انرژی پاک، توسعه زیرساخت‌های دیجیتال و صنایع دفاعی، توسعه معادن جدید مواد معدنی حیاتی ضروری است؛ هرچند تعداد دقیق معادن موردنیاز به میزان بازیافت و تغییر فناوری باتری‌ها بستگی خواهد داشت. در همین راستا، Luke Very، معاون ارشد Paladin در بخش مواد حیاتی و دفاعی، تأکید می‌کند: «بازیافت جایگزین معدن‌کاری نیست، اما می‌تواند در کوتاه‌مدت بخشی از نیاز را تأمین کند.» او توضیح می‌دهد که توسعه معادن متعارف به مجوزهای متعدد، سرمایه‌گذاری سنگین و ایجاد زیرساخت‌های فرآوری نیاز دارد و سال‌ها طول می‌کشد؛ در مقابل، واحدهای بازیافت را می‌توان به‌صورت ماژولار در مراکز صنعتی موجود مستقر کرد و ظرفیت آن‌ها را با سرعت بسیار بیشتری برای کاهش شدت کربنِ زنجیره تأمین، افزایش داد.
گسترش سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی و مراکز داده نیز فرصت‌های این صنعت بازیافت را افزایش می‌دهد. به گفته Paladin، تجهیزات مراکز داده معمولاً هر سه تا پنج سال از رده خارج می‌شوند که منجر به ایجاد حجم فزاینده‌ای از تجهیزات قابل‌بازیافت می‌گردد، هرچند توسعه زیرساخت‌های بازیافت برای مدیریت این حجم ضروری است. یکی از چالش‌های اصلی این حوزه، رقابت با چین است که به دلیل مقیاس عظیم تولید، هزینه‌های عملیاتی پایین و زنجیره تثبیت‌شده فرآوری و ساخت، مزیت قابل‌توجهی دارد. Paladin برای رقابت، به بازیابی ارزش کل تجهیزات مستعمل متکی است؛ برای مثال، در بازیافت توربین‌های بادی، درآمد از فروش فولاد، مس، برنج و قطعات قابل‌استفاده مجدد به دست می‌آید و سپس ارزش آهنرباها نیز به آن افزوده می‌شود. علاوه بر این، اختلاف قیمت مواد در بازارهای غربی و چین در حال ایجاد فرصت اقتصادی است و Paladin اشاره می‌کند که در برخی معاملات، امکان تهیه مواد با قیمت‌های رقابتی و فروش آن‌ها در بازارهای غربی وجود دارد که می‌تواند حاشیه سودی حدود ۱۰ تا ۲۰ درصد ایجاد کند.
این شرکت در حال حاضر از کمک مالی دولتی برخوردار نیست، اما امکان استفاده از کمک‌هزینه‌های دولتی را بررسی می‌کند و سرمایه‌گذار آن، شرکت سرمایه‌گذاری خصوصی SAR Capital مستقر در سیلیکون‌ولی است. Paladin بازیافت را نه به عنوان جایگزین، بلکه به عنوان یک منبع مکمل برای تأمین مواد اولیه در دوره‌ای معرفی می‌کند که ظرفیت معدن‌کاری، جداسازی عناصر و تولید آهنربا در آمریکا هنوز در حال توسعه است. در آینده، افزایش تجهیزات ازرده‌خارج‌شده مراکز داده و رسیدن نسل نخست زیرساخت‌های بزرگ انرژی تجدیدپذیر به پایان عمر عملیاتی، خوراک بیشتری را برای این صنعت فراهم خواهد کرد که این امر نقش بازیافت را در ترویج معدن سبز، حفظ منابع و حمایت از زنجیره تأمین فناوری‌های کم‌کربن بیش از پیش پررنگ می‌سازد.