به گزارش SteelOrbis، انجمن صادرکنندگان فولاد ترکیه (ÇİB) در جریان یک هیئت تجاری بخش فولاد که از ۴ تا ۹ اکتبر ۲۰۲۶ به کشورهای لتونی و لیتوانی سفر کرد، بیش از ۳۰۰ نشست تجاری دوجانبه برگزار نمود. به گزارش روزنامه ترکیه‌ای Ekonomim، صنعت فولاد ترکیه در میان‌مدت هدف دو برابر کردن سهم بازار خود در کشورهای حوزه بالتیک را دنبال می‌کند؛ منطقه‌ای که ساختار تامین نیازهای آن پس از جنگ روسیه و اوکراین دستخوش تغییرات شده است. در این سفر، مجموعاً ۱۹ تولیدکننده و صادرکننده فولاد ترکیه‌ای در شهرهای ریگا و ویلنیوس حضور یافتند و با نمایندگان بیش از ۷۰ شرکت واردکننده و بازرگانی از این منطقه دیدار کردند. این نشست‌ها بستر اولیه‌ای برای حجم تجاری بالقوه‌ای معادل حدود ۱۰۰ میلیون دلار فراهم آورد.
یاووز کلیچ، عضو هیئت نظارت انجمن صادرکنندگان فولاد ترکیه (ÇİB)، با اشاره به اینکه کشورهای حوزه بالتیک فاقد تولید داخلی فولاد هستند و به واردات متکی‌اند، خاطرنشان کرد که پیش از جنگ روسیه و اوکراین، روسیه بزرگترین تامین‌کننده این منطقه بود و لتونی پیش از این جنگ، ۶۰ تا ۶۵ درصد از واردات فولاد خود را از روسیه تامین می‌کرد. بر اساس داده‌های ÇİB، واردات فولاد لیتوانی در سال ۲۰۲۵ به ۱.۴۵ میلیون تن رسید. ترکیه پس از لهستان به عنوان دومین تامین‌کننده بزرگ فولاد این کشور شناخته شد و با صادرات ۱۴۸,۴۰۴ تن، ۱۰.۲ درصد از کل واردات فولاد لیتوانی را به خود اختصاص داد. این در حالی است که واردات فولاد لتونی در سال ۲۰۲۵ معادل ۷۱۹,۰۰۰ تن بود که واردات مستقیم از ترکیه به این کشور بیش از ۲۲,۰۰۰ تن را شامل می‌شد. صادرکنندگان فولاد ترکیه با در نظر گرفتن محموله‌های ارسالی به این منطقه از طریق لیتوانی، قصد دارند حضور کلی خود را در بازارهای لتونی و لیتوانی در میان‌مدت دو برابر کنند. محصولات اصلی مورد تقاضا در این منطقه شامل میلگرد، لوله‌های جوشی و محصولات تخت نورد گرم است.
کلیچ در خصوص موانع تجاری پیش روی صنعت فولاد ترکیه اظهار داشت که اقدامات حفاظتی واردات فولاد اتحادیه اروپا و کاهش سهمیه‌ها، صادرات را محدود کرده است. وی تاکید کرد که ترکیه در بازار اتحادیه اروپا هیچ‌گونه مشکلی از نظر کیفیت محصول یا یافتن مشتری ندارد، اما مانع اصلی، ناتوانی در صادرات حجم‌های بالاتر به دلیل اتمام سریع سهمیه‌های موجود است. وی همچنین اشاره کرد که زمان تحویل تولیدکنندگان اروپایی به سه تا چهار ماه افزایش یافته و قیمت‌ها نیز بالا رفته است؛ موضوعی که نشان می‌دهد خریداران اروپایی ممکن است با وجود پرداخت عوارض خارج از سهمیه، مایل به واردات از ترکیه باشند. در این میان، ضمن اشاره به عدم قطعیت‌های پیرامون مکانیسم تعدیل کربن در مرز (CBAM)، ساختار تولید مبتنی بر کوره قوس الکتریکی (EAF) در ترکیه به عنوان یک مزیت رقابتی مهم در مقایسه با رقبای شرق آسیا در زمینه تولید فولاد کم‌کربن و کاهش شدت کربن برجسته شد.
از سوی دیگر، رویداد Steel Networking Summits که توسط انجمن صادرکنندگان فولاد ترکیه (ÇİB) سازماندهی شده است، از ۲۵ تا ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶ در استانبول برگزار خواهد شد. انتظار می‌رود حدود ۵۰۰ نماینده ارشد صنعتی از بیش از ۵۰ کشور در این نشست حضور یابند. محورهای اصلی این رویداد شامل جنگ‌های تجاری، تحول سبز (Green Transformation)، هوش مصنوعی و زنجیره‌های تامین جهانی خواهد بود. برگزارکنندگان از طریق نشست‌های هیئت خریداران که در حاشیه این رویداد برگزار می‌شود، هدف‌گذاری کرده‌اند تا بستر اولیه‌ای برای حجم تجاری بالقوه‌ای معادل حداقل ۱ میلیارد دلار فراهم آورند.