به گزارش SteelOrbis، آژانس دولتی Enova در نروژ اعلام کرده است که تا سقف ۲۴۴ میلیون کرون نروژ (معادل ۲۵.۵۴ میلیون دلار) به شرکت‌های Nordic Circles و Alsaker Stål بودجه اختصاص می‌دهد. این بودجه برای پروژه‌ای با هدف استفاده مجدد از فولاد کشتی‌های از رده خارج‌شده در ساختمان‌های جدید در نظر گرفته شده است که می‌تواند انتشار گازهای گلخانه‌ای مرتبط با ساخت‌وساز را تا ۲۵ درصد کاهش دهد.
این تأمین مالی، که مشروط به پیشرفت پروژه است، از ایجاد یک زنجیره ارزش فولاد چرخشی در نروژ حمایت می‌کند. این زنجیره شامل بازیابی، پاک‌سازی، تضمین کیفیت و صدور گواهینامه مجدد فولاد استخراج‌شده از شناورهای از رده خارج‌شده برای استفاده در صنعت ساختمان است. این پروژه بر پایه ابتکارات آزمایشی قبلی که توسط Research Council of Norway، Siva و Innovation Norway حمایت شده بودند، بنا شده و امکان‌پذیری استفاده از فولاد بازیافتی کشتی‌ها در ساخت‌وساز را اثبات کرده است. یکی از نمونه‌های موفق در این زمینه، احداث یک ساختمان اداری هشت‌طبقه در شهر برگن است.
به گفته آژانس Enova، این پروژه از ابزارهای برنامه‌ریزی مبتنی بر هوش مصنوعی، اتوماسیون و فناوری‌های جدید برش و پاک‌سازی فولاد استفاده خواهد کرد تا بهره‌وری را افزایش داده و فولاد بازیافتی کشتی‌ها را از نظر تجاری با فولاد تولیدشده جدید رقابت‌پذیر کند. در همین راستا، شرکت Alsaker Stål، که زیرمجموعه Tertnes Holding است، در همکاری با Nordic Circles و Enova، سرمایه‌گذاری تا سقف ۵۲۰ میلیون کرون نروژ (معادل ۵۴.۴۴ میلیون دلار) را در این پروژه انجام خواهد داد.
آژانس Enova تأکید می‌کند که تولید فولاد می‌تواند تا ۲۵ درصد از انتشار گازهای گلخانه‌ای در ساخت‌وساز را به خود اختصاص دهد و استفاده مجدد از قطعات فولادی موجود، تقریباً تمام انتشار ناشی از تولید معادل همان مقدار فولاد جدید را حذف می‌کند. سالانه حدود ۱۰ میلیون تن فولاد از کشتی‌های اروپایی اسقاط می‌شود که بیشتر این شناورها در آسیا تخریب می‌شوند. بازیابی و استفاده مجدد از این مواد در اروپا می‌تواند فرصت‌های صنعتی جدیدی ایجاد کرده و تقاضا برای فولاد تولیدشده جدید را کاهش دهد. Enova برآورد می‌کند که استفاده مجدد از تمام فولاد بازیافت‌شده از کشتی‌های اروپاییِ از رده خارج‌شده در ساختمان‌های جدید، می‌تواند انتشار مرتبط با تولید فولاد اروپا را تا ۱۷ میلیون تن دی‌اکسید کربن در سال کاهش دهد؛ رقمی که معادل بیش از یک‌سوم انتشار سالانه گازهای گلخانه‌ای نروژ است. هدف نهایی این پروژه، ایجاد یک مدل تجاری مقرون‌به‌صرفه برای استفاده مجدد از فولاد کشتی‌هاست که قابلیت گسترش در سراسر نروژ و سایر بازارهای اروپایی را داشته باشد.