به گزارش پایگاه خبری تجارت، معدن و فولاد، تحلیلهای جدید بازار نشان میدهد که ریسکهای ژئوپلیتیک در خاورمیانه و خلیجفارس از فاز «شوکهای موقت و گذرا» خارج شده و اکنون به عنوان یک متغیر هزینهای پایدار و ساختاری در زنجیره ارزش آلومینیوم تثبیت شدهاند. این تغییر رویکرد، با توجه به سهم حیاتی صادرات این منطقه در تأمین نیازهای جهانی، غولهای متالورژی دنیا را ناگزیر ساخته است تا استراتژیهای تأمین و لجستیک خود را به طور کلی بازتعریف کنند.
بر اساس دادههای آماری سال ۲۰۲۵، حجم تولید جهانی آلومینیوم اولیه به حدود ۷۳.۸ میلیون تن رسیده است. در این میان، کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس (GCC) با تولید سالانه حدود ۶.۱۶ میلیون تن، نقشی کلیدی و تعیینکننده در این بازار ایفا میکنند. از آنجایی که بیش از ۸۰ درصد از آلومینیوم تولیدی این منطقه به بازارهای بینالمللی صادر میشود، هرگونه تغییر در شرایط عملیاتی تولیدکنندگان خلیج فارس، بلافاصله اثرات زنجیرهای و تعیینکنندهای بر جریان تأمین جهانی این فلز استراتژیک بر جای میگذارد.
رخدادهای ماه مارس در امارات متحده عربی و بحرین، بار دیگر حساسیت بالای زنجیره تأمین جهانی را به تصویر کشید. توقف فعالیت سهماهه پالایشگاه آلومینای Al Taweelah (تحت مالکیت مجموعه EGA امارات) و کاهش موقت یکپنجم ظرفیت تولید شرکت Alba (Aluminum Bahrain)، نشان داد که تنظیمگران بازار و خریداران بزرگ باید پیشبینیهای دقیقتری برای مدیریت ریسکهای عملیاتی در نظر بگیرند تا از اختلال در زنجیره تأمین جلوگیری شود.
در همین راستا، پیشبینی کارشناسان بینالمللی حاکی از احتمال کاهش ۳ تا ۳.۵ میلیون تنی تولید در این صنعت تا پایان سال ۲۰۲۶ است. این محدودیت نسبی در عرضه، تقاضا برای سرمایهگذاریهای پوشش ریسک را افزایش داده و خود را در قالب رشد پرمیومها (Premiums)، افزایش هزینههای حملونقل دریایی، تغییر تعرفههای بیمه محمولهها و افزایش هزینههای تأمین مالی پروژهها در مناطق مختلف جهان نشان میدهد؛ روندی که تولیدکنندگان بزرگ را به سمت بهینهسازی زنجیره لجستیک و تقویت تابآوری زنجیره تأمین در برابر شوکهای ژئوپلیتیک و عملیاتی سوق داده است