به گزارش پایگاه خبری تجارت، معدن و فولاد، پارادایم ارزیابی صنعت فولاد در عرصه جهانی دستخوش تغییرات بنیادین شده است؛ به طوری که امروزه این صنعت دیگر صرفاً با شاخصهایی نظیر میزان تولید، ظرفیت اسمی یا حجم صادرات سنجیده نمیشود، بلکه میزان مصرف انرژی، شدت انتشار آلایندهها و سرعت حرکت به سمت منابع پاک، به معیارهای اصلی رقابتپذیری تبدیل شدهاند. در چنین شرایطی، گذار صنایع بزرگ و انرژیبر به سمت انرژیهای تجدیدپذیر، دیگر یک انتخاب صرفاً زیستمحیطی نیست، بلکه یک ضرورت استراتژیک برای افزایش تابآوری تولید و تضمین توسعه صنعتی پایدار به شمار میرود. در همین راستا، فولاد خوزستان با درک این الزامات، توسعه انرژی خورشیدی را در دستور کار خود قرار داده است تا ضمن افزایش سهم منابع پاک در سبد انرژی شرکت، مسیر حرکت به سمت تولید کمکربن و تحقق اهداف «فولاد سبز» را با جدیت بیشتری طی کند.
انرژی خورشیدی به عنوان یک منبع تجدیدپذیر و پایانناپذیر، برخلاف نیروگاههای مبتنی بر سوختهای فسیلی، در فرآیند تولید برق هیچگونه انتشار مستقیم گازهای گلخانهای ندارد و به طور چشمگیری آثار زیستمحیطی تأمین انرژی را کاهش میدهد. اهمیت این راهبرد برای ایران، با توجه به پتانسیل فوقالعاده و ظرفیت قابل توجه تابش خورشید، دوچندان است. بهرهگیری هوشمندانه از این ظرفیت، نه تنها بخشی از نیاز برق عظیم صنایع فولادی را از مسیری پاک تأمین میکند، بلکه با تنوعبخشی به سبد انرژی کشور، امنیت انرژی را در سطح کلان ارتقا میبخشد. از سوی دیگر، نیروگاههای خورشیدی به دلیل عمر مفید بالای تجهیزات و نیاز محدود به عملیات تعمیر و نگهداری، در افق بلندمدت به عنوان یک ظرفیت پایدار و قابل اتکا در سبد انرژی شرکت عمل کرده و ضمن مدیریت بهینه هزینههای انرژی، ریسکهای ناشی از ناترازی و محدودیتهای تأمین برق را به حداقل میرسانند.
حرکت راهبردی فولاد خوزستان به سمت احداث نیروگاههای خورشیدی، پیامی روشن و سازنده به کل زنجیره ارزش فولاد مخابره میکند؛ این پیام که تولید صنعتی در مقیاس کلان و حفاظت از محیط زیست، نه تنها در تقابل با یکدیگر نیستند، بلکه میتوانند مکمل یکدیگر باشند. بر این اساس، میتوان همزمان بر پایداری تولید، اشتغالزایی پایدار، توسعه زیرساختها، افزایش صادرات و ارزآوری تمرکز کرد و در کنار آن، مسیر کاهش آثار زیستمحیطی عملیات صنعتی را نیز با قاطعیت دنبال نمود. این رویکرد هوشمندانه، همراستایی کاملی با سیاستهای کلان بومیسازی در فولاد خوزستان دارد. توسعه زیرساختهای انرژیهای نو، فرصتهای بینظیری را برای سازندگان داخلی، شرکتهای دانشبنیان و متخصصان بومی ایجاد میکند که نتیجه آن، توسعه فناوری، تقویت توان مهندسی داخل و شکلگیری ظرفیتهای جدید در زنجیره تأمین تجهیزات انرژی است. اولویتدهی به استفاده از تجهیزات ساخت داخل در این پروژهها، ضمن کاهش وابستگیهای خارجی، ارزش سرمایهگذاری را در چرخه اقتصاد داخلی حفظ میکند.
در نهایت، برای فولاد خوزستان، سرمایهگذاری بر انرژی خورشیدی فراتر از یک پروژه ساده، بخشی از یک نگاه آیندهنگرانه به مقوله امنیت انرژی، پایداری تولید و توسعه همهجانبه است. خورشید میتواند بخش مهمی از پاسخ صنعت فولاد ایران به الزامات و استانداردهای سختگیرانه آینده باشد. فولاد خوزستان با برداشتن این گامهای عملی، در کنار حفظ پایداری تولید و امنیت انرژی، مسیر کاهش آلایندگی، توسعه فناوریهای نوین و نزدیکشدن به مفهوم واقعی فولاد کمکربن و سبز را هموار میسازد. آینده صنعت فولاد جهان، دیگر در گرو افزایش صرف تناژ تولید نیست؛ آینده متعلق به بنگاههایی است که بتوانند تولید بیشتر را با انرژی پاکتر، فناوریهای نوین و مسئولیتپذیری زیستمحیطی گره بزنند.