به گزارش SteelOrbis، انجمن سازندگان خودروی اروپا (ACEA)، انجمن اروپایی تامین‌کنندگان قطعات خودرو (CLEPA) و مجموعه Tyres Europe از سیاست‌گذاران اتحادیه اروپا خواسته‌اند تا رویکردی محدودتر و متناسب‌تر را برای گسترش دامنه مکانیزم تنظیم مرزی کربن (CBAM) به محصولات پایین‌دستی اتخاذ کنند. این اتحادیه‌ها هشدار دادند که پیشنهادهای فعلی می‌تواند هزینه‌ها و بارهای اداری را در سراسر زنجیره ارزش صنعت خودرو افزایش دهد.
این انجمن‌ها در یک نامه مشترک که پیش از مذاکرات بین‌نهادی پیش‌رو درباره گسترش دامنه CBAM منتشر شد، اعلام کردند که از هدف این مکانیزم برای جلوگیری از نشت کربن حمایت می‌کنند، اما استدلال کردند که محصولات پایین‌دستی تنها در صورتی باید مشمول این طرح شوند که خطر نشت کربنِ محسوس برای آن‌ها اثبات شده باشد و متدولوژی مورد نیاز، داده‌های انتشار و ظرفیت راستی‌آزمایی آن‌ها در دسترس باشد.
بر اساس این نامه، تاریخ پیشنهادی اجرای طرح در سال ۲۰۲۸ بسیار زود است و این انجمن‌ها معتقدند برای ارزیابی نحوه عملکرد سیستم فعلی CBAM در عمل، پیش از گسترش چشمگیر دامنه آن، به زمان بیشتری نیاز است. فهرست تحت مذاکره فعلی صدها کد ترکیبی (CN codes) را پوشش می‌دهد که فراتر از رویکردی است که از نظر فنی توجیه‌پذیر باشد. در مقابل، آن‌ها خواستار گسترشی متمرکز بر محصولاتی شدند که با بیشترین خطر نشت کربن مواجه هستند و از حداقل تعداد ممکن از پیش‌نیازهای (precursors) مرتبط استفاده می‌کنند.
در بخش دیگری از این بیانیه با عنوان «هزینه‌های چندگانه کربن در زنجیره ارزش خودرو»، انجمن‌های ACEA، CLEPA و Tyres Europe هشدار دادند که تولیدکنندگان خودرو هم‌اکنون نیز با هزینه‌های فزاینده مرتبط با کربن برای فولاد و آلومینیوم تولید شده در اروپا مواجه هستند. آن‌ها استدلال کردند که تعمیم CBAM به محصولات پایین‌دستی بدون تدابیر حفاظتی مناسب، می‌تواند منجر به تحمیل هزینه‌های چندگانه کربن در سراسر زنجیره ارزش شده و خطر نشت کربن را از تولیدکنندگان بالادستی به تولیدکنندگان پایین‌دستی منتقل کند.
این انجمن‌ها همچنین خواستار ساده‌سازی الزامات انطباق، از جمله مقادیر پیش‌فرض (default values) متناسب‌تر و گزارش‌دهی آسان‌تر داده‌های انتشار اولیه شدند. واردکنندگان خودرو که در زنجیره‌های تامین طولانی و پیچیده فعالیت می‌کنند، ممکن است توانایی محدودی برای به دست آوردن داده‌های واقعی انتشار از تامین‌کنندگان بالادستی داشته باشند و بنابراین ممکن است مجبور به اتکا به مقادیر پیش‌فرض شوند. علاوه بر این، آن‌ها خواستار آن شدند که مقادیر پیش‌فرض CBAM مسیرهای تولید مختلف، به‌ویژه برای ضایعات آلومینیوم (aluminum scrap) و ضایعات پس از مصرف (post-consumer scrap) را منعکس کند. به گفته این انجمن‌ها، اعمال یک مقدار پیش‌فرض واحد بدون تمایز قائل شدن بین تولید اولیه و ثانویه، می‌تواند مانعی بر سر راه بازیافت و اقتصاد چرخشی ایجاد کرده و آن را دلسردکننده سازد.