به گزارش SteelOrbis، صنعت فولاد اوکراین با چالشهای عملیاتی و مالی جدی روبهرو است و تصمیمگیری درباره از سرگیری فعالیت تأسیسات آسیبدیده عمدتاً به حملات روسیه، دسترسی به بنادر و محدودیتهای تجاری European Union وابسته است. Oleksandr Vodoviz، رئیس دفتر مدیرعامل گروه معدنی و فولادی اوکراینی Metinvest Group، در مجمع تابآوری اقتصادی Forbes Ukraine در کییف گفت تولیدکنندگان فولاد اوکراین بارها به تأسیسات خود آسیب دیدهاند و در حال حاضر تولید در Metinvest متوقف است. او افزود در یکی از هفتههای سپتامبر، اوکراین برای نخستین بار در ۱۰۰ سال هیچ فولادی تولید نکرد.
بر اساس اظهارات Vodoviz، راهاندازی مجدد یک کوره بلند در Zaporizhstal که در حملات روسیه آسیب دیده است، حداقل به سرمایهگذاری ۵۰ میلیون دلاری نیاز دارد، در حالی که ارزش خود کوره بلند حدود ۵۰۰ میلیون دلار برآورد میشود. مجموع نیازهای سرمایهگذاری برای بازیابی صنعت فولاد اوکراین نیز میلیاردها دلار تخمین زده میشود.
Vodoviz سه عامل اصلی مؤثر بر تصمیمگیری درباره سرمایهگذاری و از سرگیری عملیات را معرفی کرد: ادامه حملات روسیه، محصورسازی بنادر که صادرات محصولات را محدود میکند، و محدودیتهای تجاری European Union، بهویژه Carbon Border Adjustment Mechanism و کاهش سهمیههای واردات فولاد. او بیان کرد حلوفصل این مسائل تعیین میکند که آیا تولید میتواند فوراً از سر گرفته شود یا خیر.
Metinvest همچنین خواستار رویکردی متفاوت برای حمایت دولتی از شرکتهای صنعتی بزرگ شد و تأکید کرد این گروه به تأمین مالی مستقیم دولت یا کمک بلاعوض نیاز ندارد، بلکه دسترسی به شرایط عملیاتی برابر را مطالبه میکند. Vodoviz گفت Metinvest حدود ۱۵ برنامه دولتی و گزینههای تأمین مالی را بررسی کرده است، اما بیشتر آنها با مقیاس نیاز شرکتهای صنعتی بزرگ همخوانی ندارد.
در همین حال، وزارت اقتصاد و محیط زیست اوکراین امسال حدود ۴۵ میلیارد هریوینای اوکراین برای برنامههای خود تخصیص داده است، از جمله برنامههایی که پیشتر تحت مدیریت وزارت کشاورزی بودند. حدود ۹۵ میلیارد هریوینای اوکراین نیز در بودجه ۲۰۲۷ پیشبینی شده است و انتظار میرود تقریباً دوسوم آن را صندوق بیمه تشکیل دهد. Vodoviz از راهاندازی برنامههای بیمه ریسک جنگ برای کسبوکارها استقبال کرد و گفت چنین سازوکارهایی میتوانند بر هزینههای بیمه و لجستیک نیز تأثیر بگذارند. با این حال، او افزود کسبوکارها در حال حاضر با افقهای برنامهریزی بسیار کوتاه فعالیت میکنند و معمولاً یک ماه پیشرو و حداکثر شش ماه را برنامهریزی میکنند.