به گزارش پایگاه خبری تجارت، معدن و فولاد، صنعت فولاد چین در سال ۲۰۲۵ با چالشهای بیسابقهای مواجه شده است. کاهش تقاضای داخلی ناشی از رکود بازار املاک و مازاد ظرفیت تولید، این غول صنعتی را به سمت صادرات تهاجمی و تحولات فناورانه سوق داده است.
بر اساس پیشبینیهای اخیر، مصرف فولاد چین در سال جاری حدود ۲ درصد دیگر کاهش خواهد یافت و تولید فولاد خام نیز با افت ۲ تا ۳ درصدی به ۹۵۵ میلیون تن خواهد رسید. با این حال، مازاد ظرفیت تولید همچنان حدود ۵۰ میلیون تن برآورد میشود، که سودآوری شرکتهای داخلی را تحت تأثیر قرار داده است. در پاسخ به این شرایط، فولادسازان چینی بهصورت تهاجمی به سمت بازارهای جهانی روی آوردهاند.
آمارها نشان میدهد صادرات محصولات نهایی فولاد چین در سال ۲۰۲۴ پس از سالها رکود، با رشد چشمگیری به مرز ۱۰۰ میلیون تن نزدیک شده است. اما نکته جالبتر، جهش ۳۲۰ درصدی صادرات فولاد نیمهتمام در هفتماهه نخست ۲۰۲۵ است. این استراتژی به شرکتهای چینی اجازه میدهد تا از محدودیتهای تعرفهای عبور کنند و تقاضا برای سنگآهن وارداتی را حفظ نمایند. بازارهای آسیای جنوب شرقی و خاورمیانه، بهویژه اندونزی، فیلیپین، عربستان سعودی، ترکیه و ایتالیا، مقاصد اصلی این صادرات بودهاند.
در کنار این تحولات، دولت چین برنامههای بلندمدتی برای کاهش انتشار کربن و مدرنیزهکردن صنعت فولاد اجرا میکند. طرح «صنعت فولاد ۲۰۲۵-۲۶» بر جایگزینی کورههای قدیمی با فناوریهای پیشرفته مانند کورههای قوس الکتریکی (EAF) و متالورژی هیدروژنی تأکید دارد. همچنین، سال ۲۰۲۵ نخستین سالی است که صنعت فولاد چین بهصورت رسمی تحت پوشش طرح ملی تجارت کربن قرار میگیرد. اهداف این طرح شامل دستیابی به ۳۰۰ میلیون تن قراضه فولاد و ارتقای بیش از ۸۰ درصد ظرفیت تولید به استانداردهای «انتشار فوقالعاده کم» است.
صنعت فولاد چین در سال ۲۰۲۵ دو چهره متضاد دارد: از یک سو، با صادرات انبوه خود بازارهای جهانی را تحت فشار قرار میدهد و از سوی دیگر، در مسیر گذار به سمت فولاد سبز و کاهش آلایندگی گام برمیدارد. این تناقض، آینده این صنعت را به یکی از چالشبرانگیزترین موضوعات زنجیره تأمین جهانی فولاد تبدیل کرده است.