به گزارش SteelOrbis، نماینده کنگره آمریکا “سوزان کی دل بین” طرح “رقابت پاک” را مجدداً ارائه کرده و استدلال میکند که ایالات متحده طی پنج دهه گذشته سهم قابل توجهی از تولیدات صنعتی جهانی را از دست داده است. به گفته وی، این تغییر منجر به تعطیلی کارخانهها، از دست رفتن مشاغل و افزایش آسیبپذیری در زنجیرههای تأمین شده است، در حالی که تولید به تدریج از اقتصادهای نسبتاً پاک مانند آمریکا به حوزههای قضایی با شدت کربن بسیار بالاتر منتقل شده است.
دل بین تأکید کرد که این روند نهتنها نتایج اقلیمی جهانی را تضعیف کرده، بلکه تولیدکنندگانی که تحت استانداردهای محیط زیستی سختتر فعالیت میکنند را نیز مجازات میکند. بر اساس آمار، اقتصاد آمریکا بهطور متوسط بیش از ۵۰ درصد کمتر از شرکای تجاری خود به ازای هر واحد تولید، گازهای گلخانهای منتشر میکند. در مقایسه، شدت کربن اقتصاد چین بیش از سه برابر آمریکاست، در حالی که این رقم برای هند و روسیه به ترتیب حدود چهار و پنج برابر بیشتر است.
درخواست برای ایجاد چارچوبهای تجاری پایدار
نماینده کنگره آمریکا با اشاره به تعرفههای اعمالشده در دوران دولت ترامپ تحت قانون اختیارات اقتصادی اضطراری بینالمللی (IEEPA)، خاطرنشان کرد که اگرچه این تعرفهها به عنوان اقدامات اصلاحی معرفی شدند، اما بیثباتی در روابط تجاری را افزایش داده و عدم تعادلهای ساختاری را تشدید کردند. وی بر ضرورت ایجاد چارچوبهای تجاری شفافتر و قابل پیشبینیتر توسط کنگره تأکید کرد که تولید پاکتر را تشویق و کاهش انتشار جهانی گازهای گلخانهای را پشتیبانی کند.
مکانیسم تعدیل مرزی کربن و حوزههای تحت پوشش
طرح “رقابت پاک” مکانیسم تعدیل مرزی کربن را پیشنهاد میدهد که بر تولیدکنندگان با بیشترین میزان انتشار متمرکز است. این طرح طیف گستردهای از صنایع انرژیبر از جمله نفت، گاز، زغالسنگ، پالایش، پتروشیمی، کود، هیدروژن، اسید آدیپیک، سیمان، آهن و فولاد، آلومینیوم، شیشه، خمیر و کاغذ و اتانول را پوشش میدهد.
بر اساس این پیشنهاد، وزارت خزانهداری آمریکا تا سال ۲۰۲۶ یک معیار اولیه برای شدت کربن هر بخش تعیین خواهد کرد. این معیارها بر اساس دادههای انتشار در سطح تأسیسات که قبلاً به سازمان حفاظت محیط زیست گزارش شده و همچنین انتشارات مرتبط با مصرف برق محاسبه میشود. این معیارها بهتدریج سختگیرانهتر خواهند شد و تولیداتی که از حد مجاز فراتر روند، اعم از واردات یا تولید داخلی، مشمول هزینه شدت کربن خواهند شد که از ۶۰ دلار به ازای هر متریکتن شروع شده و سالانه ۶ درصد به همراه تورم افزایش مییابد. با توجه به ردپای کربن نسبتاً پایینتر تولیدات آمریکا، این مکانیسم به نفع تولیدکنندگان داخلی طراحی شده است.
کاربرد درآمدها و همکاری بینالمللی
۷۵ درصد از درآمدهای حاصل از این طرح به اقدامات کربنزدایی در صنایع آمریکا از جمله کمکهای بلاعوض، وامها، تخفیفها و قراردادهای تفاوت قیمت که توسط وزارت انرژی مدیریت میشود، اختصاص خواهد یافت. ۲۵ درصد باقیمانده نیز به برنامههای کمک اقتصادی تحت نظر وزارت امور خارجه تخصیص مییابد که با هدف کمک به اقتصادهای در حال توسعه برای کاهش انتشارات صنعتی و حمایت از مذاکرات مرتبط با توافقهای همکاری “کلوپ کربن” طراحی شدهاند.
این قانون به رئیسجمهور اختیار میدهد تا با کشورهای همکاریکننده در زمینه کربنزدایی صنعتی، اعمال اقدامات مرزی کربن مشابه و رعایت استانداردهای کار و محیط زیست، توافقنامههایی منعقد کند. اقتصادهای در حال توسعهای که در چنین توافقهایی مشارکت داشته باشند، دسترسی اولویتدار به حمایتهای مالی آمریکا خواهند داشت. همچنین اعضای این کلوپهای کربن در صورت اجرای سیاستهای داخلی با اثرات مشابه طرح مذکور، میتوانند از معافیت در پرداخت هزینههای مرزی برخوردار شوند.