به گزارش پایگاه خبری تجارت، معدن و فولاد، بهمن تجلیزاده، مشاور مدیرعامل شرکت فولاد خوزستان، با اشاره به لزوم حفظ مزیت انرژی در صنعت فولاد ایران، هشدار داد که نرخگذاری حاملهای انرژی بر اساس قیمتهای جهانی، پایههای رقابتپذیری این صنعت را تضعیف میکند. وی در تشریح دو مفهوم “مزیت نسبی” و “مزیت رقابتی” اظهار داشت: «مزیت نسبی تعیین میکند که تولید یک کالا در یک کشور بهصرفه است یا خیر. زمانی که کارخانههای فولادی در ایران احداث شدند، دادهها نشان دادند که بهدلیل برخورداری از انرژی ارزانقیمت (گاز و برق)، کشور میتواند به یک تولیدکننده فولاد تبدیل شود، نه لزوماً خودرو یا لاستیک.»
وی با انتقاد از تغییر رویه نرخگذاری انرژی برای صنعت فولاد، تصریح کرد: «اعمال قیمتهای جهانی برای گاز، برق و آب در حالی انجام میشود که این اقدام، مزیت نسبی انرژی را از صنعت فولاد ایران سلب کرده و اساس توسعه فناوری در این بخش را زیر سؤال میبرد.» تجلیزاده با مقایسه ایران و چین خاطرنشان کرد: «چین در فناوری مزیت دارد، اما ایران همواره به دلیل دسترسی به انرژی ارزان، توانسته در تولید فولاد رقابت کند. حال اگر این مزیت حذف شود، صنعت فولاد کشور با چالش جدی مواجه خواهد شد.»
مزیت رقابتی در گرو حفظ مزیت نسبی انرژی
مشاور مدیرعامل فولاد خوزستان در ادامه به “مزیت رقابتی” اشاره کرد و توضیح داد: «رقابتپذیری در صنعت فولاد از طریق افزایش بهرهوری، نوآوری و بازاریابی محقق میشود، اما این مزیتها تنها زمانی معنا دارند که مزیت نسبی انرژی حفظ شود. با حذف این مزیت، رقابتپذیری صنعت فولاد ایران نیز تضعیف خواهد شد.» وی در پاسخ به ادعای برخی مبنی بر لزوم تطبیق قیمت انرژی با نرخهای جهانی گفت: «چین اگرچه انرژی را با قیمت جهانی خریداری میکند، اما از مزیت فناوری برخوردار است. در حالی که ایران بسیاری از تجهیزات فولادی را از چین وارد میکند و تنها مزیت آن، انرژی ارزان است.»
پیامدهای اجتماعی حذف مزیت انرژی
تجلیزاده با هشدار درباره عواقب گسترده این سیاست افزود: «اگر قیمتگذاری انرژی بر اساس نرخ جهانی به تمام کالاها و خدمات تعمیم یابد، صنعت ایران تعطیل خواهد شد و این به معنای توقف اشتغال، صادرات و ارزآوری است.» وی همچنین به ادعای “صادرات گاز به جای مصرف در تولید فولاد” واکنش نشان داد و پرسید: «آیا طرفداران این طرح از تبعات اجتماعی بیکاری ناشی از تعطیلی کارخانهها آگاهند؟»
در پایان، وی تاکید کرد که سیاستگذاری انرژی باید با در نظر گرفتن مزیتهای ساختاری ایران انجام شود، نه صرفاً بر اساس معیارهای جهانی.