احیای استخراج زغال‌سنگ متالورژی در کانادا؛ تقابل منافع اقتصادی با نگرانی‌های زیست‌محیطی

به گزارش Mining.com، در ارتفاع حدود ۶۷۰۰ پایی از سطح دریا در قله کوه Grassy، رگه‌های زغال‌سنگ در دل کوهستان‌های راکی در جنوب غربی آلبرتا نهفته است که پیش‌تر از اوایل تا اواسط دهه ۱۹۰۰ مورد استخراج قرار می‌گرفت. این معدن و سایر معادن سابق، شهرهای کوهستانی picturesque در سمت شرقی تقسیم‌کننده قاره را نشانه رفته‌اند؛ صنعتی که دهه‌ها پیش به دلیل سقوط قیمت‌ها و کاهش تقاضا و عدم سودآوری از این منطقه خارج شد. اما منطقه Grassy همچنان ذخایر عظیمی از زغال‌سنگ دارد و اکنون به کانون یک نبرد چندساله تبدیل شده است که منافع اقتصادی شهرهای مجاور را در برابر نگرانی‌های زیست‌محیطی جوامع دست‌نشین و دامداران قرار می‌دهد. این بار، محرک این تقاضا نه گرمایش خانه‌ها در کانادا، بلکه تامین نیاز فولادسازان در چین، ژاپن، کره جنوبی، هند و سایر کشورهای آسیایی است. پس از نزدیک به ۶۰ سال از تعطیلی این سایت، ساکنان محلی بار دیگر امیدهای خود را برای احیای اقتصادی به این دامنه کوهستانی بادخیز گره زده‌اند و شرکت Northback Holdings Corp.، زیرمجموعه شرکت Hancock Prospecting Pty. متعلق به میلیاردر استرالیایی Gina Rinehart، در تلاش برای بازگشایی معدن سابق است.

شرکت Hancock بیش از یک دهه و بیش از ۱۵۰ میلیون دلار کانادا (۱۰۵ میلیون دلار آمریکا) را برای پروژه‌ای هزینه کرده است که با مخالفت‌های سرسختانه روبروست و هنوز حداقل چهار سال تا بهره‌برداری فاصله دارد. Brad Johnston، مدیرعامل شرکت Northback، که در ماه ژوئیه این سمت را بر عهده گرفت، معتقد است این شرکت می‌تواند کاستی‌های اولین درخواست خود را برطرف کرده و در بازسازی کوهستان، از جمله بخش‌های بزرگی از سایت معدن سابق که بازسازی نشده‌اند، پیشرفت بیشتری داشته باشد. این دومین تلاش Hancock است، پس از آنکه یک پنل مشترک فدرال و استانی در سال ۲۰۲۱ به دلیل نگرانی‌ها درباره تاثیر بر اکوسیستم آبی نزدیک و جمعیت ماهی قزل‌آلای westslope cutthroat، درخواست قبلی را رد کرد و پروژه را «در تضاد با منافع عمومی» دانست. این شرکت اکنون وعده داده است تا برنامه‌های اصلی خود را حدود ۴۰ درصد کاهش داده و به جای ۴ میلیون تن، ۲.۵ میلیون تن متریک در سال تولید کند، تلاش‌های بازسازی را در طول استخراج افزایش دهد، یک نیروگاه تصفیه آب احداث کند و سال‌ها پس از توقف تولید در منطقه حضور داشته باشد. پیش‌بینی‌های شرکت نشان می‌دهد که این معدن در طول عمر ۲۵ ساله پیش‌بینی‌شده‌اش به دلیل تقاضای قوی آسیا برای زغال‌سنگ فولادسازی سودآور خواهد بود و هدف آن افتتاح در اواخر سال ۲۰۳۰ در صورت دریافت تاییدیه‌های قانونی است. بر اساس گزارشی که توسط موسسه EY برای این شرکت تهیه شده، این پروژه حدود ۴۰۰ شغل تمام‌وقت ایجاد کرده و ۲.۲ میلیارد دلار کانادا (۱.۵ میلیارد دلار آمریکا) درآمد دولتی در طول عمر خود تولید خواهد کرد.

با وجود کاهش طولانی‌مدت مصرف زغال‌سنگ برای تولید برق در داخل کانادا، این ماده در بنادر غربی این کشور همچنان پادشاه حجم کالاهاست. سال گذشته حدود ۳۹.۹ میلیون تن متریک زغال‌سنگ از ونکوور صادر شد که در مقایسه با ۳۰ میلیون تن محصولات نفتی، رقم قابل‌توجهی است. حدود ۷۰ درصد از عرضه فولاد جهان به زغال‌سنگ متالورژیکی وابسته است و کانادا به عنوان پنجمین تامین‌کننده بزرگ جهانی، سالانه حدود ۹ میلیارد دلار کانادا صادرات در این زمینه دارد. در همین راستا، استان بریتیش کلمبیا اکنون بخش عمده تولید زغال‌سنگ را به خود اختصاص داده است، اما آلبرتا نیز پیشنهادات متعددی را شاهد بوده و اخیراً طرح توسعه معدن Vista Coal در Hinton، نزدیک به پارک ملی Jasper را تایید کرده است که آن را به بزرگترین معدن زغال‌سنگ حرارتی در آمریکای شمالی تبدیل می‌کند. علاوه بر شرکت Northback، پیشنهادات جدید دیگری نیز در کوه‌های راکی وجود دارد؛ شرکت Valory Resources Inc. در حال ارائه طرح Blackstone، یک معدن زیرزمینی زغال‌سنگ متالورژیکی در شهرستان Clearwater، و پروژه دیگری به نام Mine 14 در نزدیکی شهر Grande Cache است. در بریتیش کلمبیا، شرکت Conuma Resources Ltd. در سال ۲۰۲۴ معدنی را در نزدیکی Tumbler Ridge بازگشایی کرد و شرکت Glencore Plc نیز در حال تلاش برای توسعه سایت Fording River خود برای حفظ تولید سالانه ۱۰ میلیون تن متریک است.

مخالفان این پروژه‌ها به شدت بر پیامدهای زیست‌محیطی، به ویژه آلودگی آب و انتشار آلاینده‌هایی مانند سلنیوم تمرکز دارند. معادن زغال‌سنگ در بریتیش کلمبیا در سال ۲۰۲۱ با ۶۰ میلیون دلار کانادا جریمه فدرال به دلیل نقض آلودگی آب و در سال ۲۰۲۳ با ۱۶ میلیون دلار کانادا جریمه استانی مواجه شدند. همچنین در ماه ژوئیه گذشته، شرکت Elk Valley Operations Ltd. متعلق به Glencore، در راستای یک حکم ۳.۶ میلیون دلاری کانادایی، مبلغ ۲۶۹ هزار دلار کانادا جریمه شد که مربوط به تاخیر در ساخت تاسیسات تصفیه آب و ۱۷۱ مورد نقض کیفیت آب مرتبط با سلنیوم بود. یک مطالعه در سال ۲۰۲۴ توسط سازمان US Geological Survey نیز شواهدی از آلودگی سلنیوم را تا فاصله ۳۵۰ مایلی از معدن Elk Valley در امتداد رودخانه کلمبیا و آلودگی در سایر آبراه‌های مرزی نشان داد. Corb Lund، خواننده موسیقی کانتری و دامدار نسل چهارم آلبرتا، کمپین طوماری را برای ممنوعیت برخی معادن جدید زغال‌سنگ در دامنه‌های شرقی راکی رهبری کرد که بیش از ۱۷۰ هزار امضا جمع‌آوری کرد، هرچند این موضوع در همه‌پرسی ۱۹ اکتبر قرار نگرفت. در حالی که شورای شهر Lethbridge، چهارمین شهر بزرگ آلبرتا، به شدت با این طرح مخالف است، در منطقه Crowsnest Pass، نزدیک‌ترین شهرداری به کوه Grassy، بیش از ۷۰ درصد از مردم در یک همه‌پرسی در سال ۲۰۲۴ به حمایت از معدن رای دادند.

از سوی دیگر، Heather Exner-Pirot، مدیر انرژی، منابع طبیعی و محیط‌زیست در موسسه Macdonald-Laurier، اشاره می‌کند که زغال‌سنگ متالورژیکی بزرگترین صادرات کانادا از نظر حجم از بنادر ونکوور و Prince Rupert است و از نظر درآمد، معمولاً پس از طلا، برترین محصول معدنی این کشور محسوب می‌شود. او معتقد است کشورهای آسیایی ممکن است برای محصولی که از نظر زیست‌محیطی و اجتماعی مسئولیت‌پذیرتر تولید می‌شود، حاضر به پرداخت حق بیمه باشند. Ian Lange، استاد دانشگاه Colorado School of Mines، نیز می‌گوید فولاد در محصولات مختلفی از باتری‌ها تا زیرساخت‌های انرژی در مقیاس بزرگ «همه‌جا حاضر» است و تقاضا برای زغال‌سنگ متالورژیکی می‌تواند شاخصی برای فعالیت اقتصادی در سراسر جهان باشد. در مقابل، Lucas Michalsky، یک دامدار محلی، معتقد است که تاثیرات زیست‌محیطی توسط مخالفان که عمدتاً از شهرهای دورتر هستند، بزرگنمایی می‌شود و این پروژه می‌تواند مشاغل باکیفیت‌تری را برای جامعه کارگری محلی فراهم کند تا جوانان منطقه مجبور به مهاجرت به ماسه‌های نفتی شمال آلبرتا نباشند. با این حال، منتقدان و کارشناسان تاکید دارند که اطمینان از عدم بروز مشکلات زیست‌محیطی و آلودگی‌های پنهان در ۳۰ تا ۴۰ سال آینده، بسیار دشوار است.