به گزارش The Guardian، فصل کنفرانسهای حزبی در بریتانیا درسهای مهمی درباره آینده اقدامات اقلیمی، کربنزدایی و سیاستهای انرژی این کشور ارائه داد. بر اساس برنامههای جدید حزب محافظهکار، ساخت خانههای جدید ممکن است بدون نصب پنلهای خورشیدی، پمپهای حرارتی و عایقبندی با راندمان بالا انجام شود که این امر در صورت پیروزی این حزب در انتخابات عمومی آینده، منجر به افزایش قبوض انرژی خانوارها خواهد شد. کمی بادنوک (Kemi Badenoch)، لغو «استاندارد خانههای آینده» (Future Homes Standard) را به یکی از محورهای اصلی برنامه خود برای تصدی پست نخستوزیری در کنفرانس حزب محافظهکار تبدیل کرد. اگرچه این اعلامیه در مقایسه با طرح مالیات بر ارث او توجه کمتری را به خود جلب کرد، اما تأثیرات گستردهتری بر تعداد بیشتری از مردم خواهد داشت. بریتانیا به حدود ۶ میلیون خانه جدید نیاز دارد و عدم تجهیز آنها به منابع انرژی کارآمد و کمکربن، خانوارها را برای دههها به قبوض بالاتر محکوم خواهد کرد. حزب محافظهکار برآوردهایی معادل ۳۰,۰۰۰ پوند برای خانههای نوساز را نقلقول کرده است، اما هزینه واقعی احتمالاً بسیار کمتر است. نصب پمپهای حرارتی، پنلهای خورشیدی، باتریها و عایقبندی در زمان ساخت حدود ۵,۰۰۰ تا ۸,۰۰۰ پوند هزینه دارد – رقمی که در سال ۲۰۲۴ و زمانی که قیمت انرژی بسیار پایینتر بود برآورد شد – و این اقدام میتواند سالانه بیش از ۱,۳۰۰ پوند در قبوض صرفهجویی کند؛ پساندازی که احتمالاً در حال حاضر به طور قابلتوجهی بیشتر خواهد بود. بازسازی و تجهیز مجدد خانهها پس از ساخت، بیش از ۲۰,۰۰۰ پوند هزینه خواهد داشت.
جان روزنلو (Jan Rosenow)، استاد سیاست اقلیم و انرژی در دانشگاه آکسفورد، در این باره گفت: «هر خانهای که امروز ساخته میشود و با سوختهای فسیلی کار میکند، یک بدهی برای ساکنان آن است. این امر همچنین باعث عدم قطعیت برای سرمایهگذاران شده و زنجیره تأمینی را که برای این هدف آماده میشد، مختل میکند. آنچه ما نیاز داریم، امتیازگیری سیاسی کمتر و شفافیت بلندمدت بیشتر است.» سازندگان خانه از بزرگترین کمککنندگان مالی به حزب محافظهکار بودهاند، هرچند این میزان در سالهای اخیر کاهش یافته است. به گفته شورای ساختمان سبز بریتانیا (UKGBC)، صنعت ساختوساز آمادگی کامل برای اجرای این استاندارد را دارد و باید این سیاست را قبل از انتخابات عمومی آینده اجرا کند، بنابراین لغو آن مزیت چندانی نخواهد داشت. سایمون مکویرتر (Simon McWhirter)، مدیرعامل UKGBC، اظهار داشت: «صنعت ساخت مسکن سالها را صرف آمادهسازی برای معرفی این استاندارد کرد و در مهارتها، زنجیرههای تأمین و محصولات جدید سرمایهگذاری نمود. تغییر مسیر میتواند خطر کندی پیشرفت به سمت ساخت خانههایی را که مردم به آنها نیاز دارند، به همراه داشته باشد.» برنامههای مسکن بادنوک تنها بخشی از لغو سیاستهای سبز محافظهکاران است. این حزب با وجود بحران فاضلاب و آلودگی کشاورزی در رودخانهها و سواحل بریتانیا و کاهش چشمگیر حیات وحش، قصد دارد آژانس محیط زیست و سازمان Natural England را منحل کند. رابی مکفارسون (Robbie MacPherson)، محقق کندی در دانشگاه هاروارد و رئیس سابق گروه پارلمانی تمام احزاب بریتانیا در زمینه اقلیم، گفت که چرخش ۱۸۰ درجهای این حزب در مسائل زیستمحیطی و هدف انتشار خالص صفر (Net Zero)، برخلاف خواسته رأیدهندگان است. او افزود: «هیچ استراتژی سیاسی برندهای، پس از سالها جهش قیمت انرژی ناشی از سوختهای فسیلی و تابستانی از فروپاشی اقلیمی، نمیتواند شامل پسرفت زیستمحیطی باشد. رأیدهندگان به سیاستمدارانی که میخواهند فرصتهای شغلی را از بین ببرند، رشد اقتصادی را رد کنند و در ایمن نگه داشتن بریتانیا شکست بخورند، پاداش نخواهند داد.»
در حالی که محافظهکاران در کنفرانس خود اعتبارات سبزشان را به آتش کشیدند، یک چرخش غیرمنتظره دیگر از سوی حزب سبز رخ داد که آخر هفته گذشته تصمیم گرفت مخالفت دیرینه خود با انرژی هستهای را کنار بگذارد. اگرچه این حزب همچنان به انرژی تجدیدپذیر اولویت خواهد داد، اما نمایندگان حزب سبز اکنون میتوانند از رآکتورهای جدید به عنوان بخشی از نقش آنها در تولید کمکربن حمایت کنند. پل دورفمن (Paul Dorfman)، محقق بنت در دانشگاه ساسکس و رئیس اندیشکده گروه مشاوره هستهای (Nuclear Consulting Group)، گفت: «حزب سبز مسیر اشتباهی را در مورد انرژی هستهای در پیش گرفته و این امر حمایت و آرای قابلتوجهی از بدنه اصلی حزب را از آنها خواهد گرفت. با زمانهای ساخت بیش از ۲۰ سال، تأخیرهای مکرر و افزایش شدید هزینهها، انرژی هستهای جدید، منابع کمیاب را از گزینههای سریعتر منحرف میکند. انرژی تجدیدپذیر، ذخیرهسازی، بهرهوری و شبکههای قویتر میتوانند به ازای هر پوند هزینه شده، دستاوردهای بسیار بیشتری داشته باشند.» در کنفرانس حزب کارگر، اندی برنهام (Andy Burnham) تنها اشارات گذرای به بحرانهای اقلیمی، آلودگی و طبیعت داشت. او یک نهاد تحت مالکیت عمومی برای سرمایهگذاری در شبکه انرژی، در کنار شبکه ملی خصوصیسازی شده (National Grid) که به دلیل پیشرفت کند در بهروزرسانیها مورد انتقاد قرار گرفته است، اعلام کرد. همچنین اشارهای به حمایت محلی از طبیعت با یک صندوق جامعهمحور برای کاشت ۵۰۰,۰۰۰ درخت در سراسر انگلستان شد. امی مککارتی (Ami McCarthy)، رئیس بخش سیاستهای Greenpeace UK، در پاسخ به پیروزی ساغال عبدیولی (Sagal Abdi-Wali) برای حزب کارگر گفت: «عبدیولی نشان داده است که رأیدهندگان به کارگر اعتماد کردهاند، اما حزب سبز سهم آرای خود را افزایش داد و همچنان یک رقیب جدی باقی مانده است. با تبدیل شدن گرمای شدید به یک تهدید منظم و گسترش خشکسالیها برای بخش بزرگی از سال، نگرانی درباره تغییرات اقلیمی در حال افزایش است و نمیتوان آن را نادیده گرفت.»
مککارتی افزود: «رأیدهندگان حزب کارگر را با احزاب دیگری مقایسه خواهند کرد که برنامهای روشن برای کاهش قبوض انرژی و مقابله با بحران اقلیمی دارند، نه با توهمات محافظهکاران و حزب Reform. کارگر برنامهای روشن دارد اما باید آن را اجرا کند – و این کار با رد کامل هرگونه تلاش برای استخراج سوختهای فسیلی در دریای شمال آغاز میشود.» تصمیمگیری درباره آینده سایتهای حفاری Rosebank و Jackdaw ظاهراً برای انتخابات میاندورهای به تعویق افتاده است و مککارتی گفت این موضوع «به طور واقعی میراث این دولت در زمینه اقلیم را تعریف خواهد کرد.» فعالان محیط زیست هشدار دادند که عدم به رسمیت شناختن و مقابله با آسیبهای وارد شده به بریتانیا در تابستانی با رکورد گرما و خشکسالی، هزینهبر خواهد بود. یک سیستم آب و هوایی ال نینوی بیسابقه در حال شکلگیری است که توسط گرمایش جهانی تقویت شده و احتمالاً موجهای گرما، خشکسالی و سیل را به مناطق کلیدی کشاورزی خواهد آورد، میلیونها نفر را به گرسنگی سوق داده و قیمت مواد غذایی را در سطح جهانی افزایش خواهد داد. رزی داونز (Rosie Downes)، رئیس کمپینهای سازمان دوستان زمین (Friends of the Earth)، اظهار داشت: «با آوردن فصل زمستان مرطوبتر و طوفانیتر توسط ال نینو به بریتانیا، ما به شدت نیاز داریم ببینیم که برخی از احزاب دوباره با واقعیت ارتباط برقرار میکنند. دولت باید کلمات خود را به اقداماتی تبدیل کند که برای مردم و سیاره زمین دستاورد داشته باشد.»